W chwilach ciszy okresu wielkopostnego, każdemu z nas nasuwają się różne myśli i skojarzenia. Przeminął dzień, tydzień, miesiąc, itd. Analizujemy, żałujemy lub cieszymy się. Wydaje się, że tak wiele już było, że najgorsze za nami.
Jakiż entuzjazm cechował Naród Polski po tamtych czerwcowych dniach. Do dziś dudnią sakramentalne słowa (...)Niech zstąpi Duch Twój...(...).
Nastał Sierpień, wolność, entuzjazm. Cały świat zwrócił uwagę na Kraj nad Wisłą. Byliśmy dumni z naszej przynależności do Rzeczypospolitej Polskiej. Dumni dumą dzieci Piastów. Każdy ruszył do swych zajęć, swojej pracy, do której czuł się powołany. Ludzie ciężkiej pracy fizycznej ze zdwojoną energią walczyli w swoich zakładach, rolnicy wprowadzali nowe hodowle, dawni „prywaciarze” otwierali firmy, rzucając się na „wielką wodę”. Nauczyciele, Profesorowie akademiccy jakoś inaczej podchodzili do swoich podopiecznych. Nawet dotąd nie lubiani milicjanci coraz częściej mogli spotykać się z serdecznością.To wszystko niestety nas uśpiło. Nie jednemu z nas przez myśl nie przeszło, że ludzie, którym zaufaliśmy podstępnie usuwają „niewygodnych” z życia gospodarczego, społecznego, związkowego i politycznego. Nie wyłączając Hierarchów Kościoła Katolickiego.
Sygnałów było wiele: strzały na Placu św. Piotra, czystki w Solidarności, ZOMO w Bydgoszczy i wiele, wiele innych. Stan wojenny z perspektywy czasu był niczym w porównaniu z grabieżą majątku narodowego i coraz to bardziej zniewalanego umysłu Polaków przez media. Tych starszych i tych najmłodszych.
Bijąc się w piersi, czy możemy powiedzieć, że jesteśmy bez winy? Czy możemy mówić tylko: to oni? Wystarczy wziąć pod uwagę te najprostsze słowa:
- przekręt, wyłudzenie, pytanie:, czemu nie kradzież?;
- ubecy, esbecy, stalinowcy, pytanie:, czemu nie mordercy?;
- klecha, klerykałowie, pytanie:, czemu nie ksiądz, hierarchia kościelna?;
Słów takich jest wiele a jak wypaczają moralność zwłaszcza tych najmłodszych, którzy nie mają pojęcia, co robili stalinowcy w naszym Kraju. Jak budować autorytety, jeżeli osoby duchowne są obelżywie poniżane? Dbamy o swoje pseudo image zatajając słuchanie jedynego polskiego radia: Radio Maryja. Jakaż to często satysfakcja nas ogarnia, kiedy w TV lub gazecie polskojęzycznej zostaje ktoś pomówiony o „niepoprawność polityczną” a tym samym wyeliminowany lub skazany na niebyt społeczny.
Są to te najprostsze grzechy zaniedbania, które ukształtowały dzisiejszy elektorat wyborczy. Dlaczego dziwić się zaganianym rodzicom, że nie są świadomi sceny politycznej? Przecież w TV powiedzieli, że ten jest zły a ten z wątpliwą Maturą jest autorytetem, bo mówią do niego Panie Profesorze. Ten z Torunia ma Maybacha i nie ważne, że Jego rozgłośni słucha cały świat i że nawet z tej "wspaniałej" Ameryki u Niego studiują. Często się słyszy o niedobrych „prywaciarzach”, płacących niskie pensje. Przecież oni płacą z wypracowanego zysku. Nie można zrobić miliardowej fortuny na pensjach pracowników!!!
Nadszedł okres Wielkiego Postu. Zamiast wyciszenia, refleksji mamy kabaret medialny oparty na kłamstwie już „normalnym” w naszym życiu. Nasuwa się analogia do wydarzeń sprzed XX-u wieków. ZAMORDUJĄ naszą Ojczyznę czy nie ZAMORDUJĄ?
W tym miejscu należałoby się jednak zatrzymać i powrócić do tamtych czerwcowych dni,kiedy to Ojciec Święty Jan Paweł Wielki wezwał błagalnie Ducha Świętego by „odnowił oblicze Tej Ziemi, Tej polskiej Ziemi”. Na to błaganie:
DUCH ŚWIĘTY ZSTĄPIŁ I ODNOWIŁ!!!
Tu i teraz rodzi się przerażające pytanie: czy MY jako Naród nie grzeszymy przeciwko Duchowi Świętemu??? A grzech to ogromny, bo podkreślony przez samego Miłosiernego Zbawiciela.
"Dlatego powiadam wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone. Jeśli ktoś powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone, lecz jeśli powie przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przyszłym: (Mt, 12, 31,32)
Mając tę świadomość, dołączmy do tegorocznego Wielkiego Postu nasze osobiste przebłaganie za ten ciężki grzech Narodu polskiego, w którym być może też uczestniczymy poprzez narzekania, złorzeczenia, zwątpienia, brak nadziei itd., itp.
Artykuł dodany przez użytkownika: Nestor
