Albrecht (Albrycht) Stanisław Radziwiłł herbu Trąby (ur. 1 lipca 1593 w Ołyce – zm. 12 listopada 1656 w Gdańsku) – kanclerz wielki litewski od 1623, podkanclerzy litewski od 1619.
Syn Stanisława, brat Krystyny. Był wychowankiem jezuitów wileńskich. Odbył szereg podróży i studiów zagranicą. W 1619 roku został podkanclerzym, w 1623 kanclerzem wielkim litewskim, występował odtąd stale przy zawieraniu traktatów międzynarodowych i łagodzeniu zatargów wewnętrznych. W tych latach wiele pomagał rektorowi kościoła w Nieświeżu św. Andrzejowi Boboli i pod jego wpływem ogłosił światu, na podstawie objawień jednego Jezuity, że Matka Boża pragnie zostać Królową Polski, co zostało zrealizowane po wielu staraniach, w Ślubach Lwowskich w 1656 r. W latach 1624—1625 towarzyszył królewiczowi Władysławowi w podróży po Europie jako ochmistrz. W 1646 posłował do Francji po Ludwikę Marię. Niezmiernie gorliwy katolik, zwalczał na każdym kroku różnowierców, strzegł odrębności Litwy, pracę dla dobra publicznego łączył z nieustannymi staraniami o wielkość i pożytek swego domu. Pozostawił w rękopisie diariusz łaciński, obejmujący lata 1632—1655, będący najznakomitszym pamiętnikiem politycznym XVII wieku (niedokładny przekład polski wydał E. Raczyński, 1839, 2 t., nowe wydanie - Pamiętnik o dziejach w Polsce, t. I-III, PIW, 1980), oraz De rebus Sigismundi III wydał kilka dzieł treści religijnej i ascetycznej.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Albrecht_Stanis%C5%82aw_Radziwi%C5%82%C5%82
